امروز شنبه ، ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۳
در ارض و سما جلوۀ توحید، مبارک (ولادت)

 

 

در ولادت حضرت رسول

 

در ارض و سما جلوۀ توحید، مبارک

 

ای اهـل ولا اهل ولا، عیـد، مبارک!

 

بــا چـرخ بگـویید فـرو ریـز ستاره

 

با مـاه بگوییـد که خورشید مبارک

 

ای مردم عالم شب میلاد محمد

 

رویی که درخشید و ندیدید، مبارک

 

در هفـدهم ماه، مـه چـارده سر زد؛

 

یـا نـور خـداوند درخشیـد، مبارک

 

ای مکـه قدمگـاه پیمبر شدی امشب

 

ای آمنه تبریک! که مادر شدی امشب

 

****

 

این است که ملکِ دو جهان بسته به مویش

 

دیده است خدا صورت خود در گل رویش

 

سرهای نکویان همـه خاکِ کفِ پایش

 

دریای کمالات، یکـی قطـره ز جویش

 

پیغامبـران پیشتــر از صبــح ولادت،

 

نوشیده همـه کوثر عرفـان ز سبویش

 

روید ز جهنم گـلِ «بَـرداً و سـلاماً»

 

افتد چو در آن قطره‌ای از آب وضویش

 

هر صبح و مسا بانگ اذان است سرودش

 

شغل ملک و شغل الهی است درودش

 

****

 

این نور الهی است به سماوات و زمین است

 

این عبـد ولـی آینــۀ حـی مبیــن است

 

این است که سرسخت‌ترین دشمن جانش،

 

می‌گفت امین است، امین است، امین است

 

ایـن جـان گــرامی بــه تـن پـاک نبیین

 

ایـن روی خـدا در نظـرِ اهــل‌یقین است

 

چنـدی شـده همسـایۀ مـا خاک نشینان

 

این است که در عرشِ خدا صدرنشین است

 

از صبح ازل دست خدا بر سر او بود

 

جبریل بدان مرتبه خاک درِ او بود

 

****

 

بحریست که خوبـان دو عالـم دُرِ نابش

 

نوری است فروزنده که نور است حجابش

 

افـواج مـلَک ذرۀ خورشیــد وجـودش

 

ارواح رُســل، مستمعِ علــمِ کتــابش

 

گلهای بهشتی که پـر از عطـر بهشتند

 

شستند همـه پیرهـن از بـوی گلابش

 

ای خلـق جهان! مکتب او را بپـذیرید

 

والله قسـم وحـیِ الهیست، خطــابش

 

ادیان همه منسوخ بـه جز مکتب احمد

 

تا حشر رسول است رسول است محمّد

 

****

 

ای اهل جهان گوش به فرمان محمّد

 

این پنج کتب آمـده در شـأن محمّد

 

خواهید که در دامـن بیگانـه نیفتید

 

آرید همـه دسـت بـه دامـان محمّد

 

والله قسـم سـوی خداونــد نبـاشد

 

راهی به جز از عترت و قرآن محمّد

 

بایـد ز علی مثـل نبـی کرد اطاعت

 

چون غیر علی نیست کسی جان محمّد

 

روزی که نبی بود و خدای ازلی بود

 

والله علی بود و علی بود و علی بود

 

****

 

ای خیـل رسـل بـوده از آغـاز بشیـرت

 

وی آمــده خـلوتگـه معبـود، سریـرت

 

در حشر به گلزار جنانش، چه نیاز است

 

آن کـو نگـرد بـر گـل رخســارِ منیرت

 

بـر تخـت سلیمـان نبـی نــاز فـروشد،

 

هر کس بنشیند به روی فرشِ حصریت

 

 

ما محـو تجـلای تـو هستیـم و ندیدیم

 

عمری است که جبریلِ امین است اسیرت

 

از صبح ازل، نخل رسالت به تو بر داد

 

آییـن تـو تنهـا مـدنیّت بـه بشر داد

 

****

 

تو نوری و توصیف تو در سورۀ نور است

 

تو خود شجر نوری و دل، وادی طور است

 

مدح تو عیان است در انجیل و به تورات

 

قرآن تو فـوق صُحُـف و فـوق زَبور است

 

زهـرای تـو مرضیه و انسیّـه و حورا

 

خاکِ قدمِ فضّۀ او سرمـۀ حور است

 

آییـن تـو، قرآن تـو، دین تو هماره،

 

بر امت تو باعث فخر است و غرور است

 

سوگنـد بــه ذاتِ احــدِ قـادرِ منان

 

میلاد تو یک هدیۀ پاک است به انسان

 

****

 

آیینۀ رحمـانی و رحمــان بــه تــو نازد

 

آرنــدۀ قــرآنی و قـرآن بــه تــو نــازد

 

عیسـای مسیحا به فلک، مـدح تـو گوید

 

بـالله قسـم، موسی عمـران بــه تـو نازد

 

چرخ و فلک و ارض و سما و مه و خورشید،

 

جـن و بشـر و حـوری غلمـان به تو نازد

 

سوگند به انسان که قسم خورده خدایش

 

حق است که پیش از همه، انسان به تو نازد

 

تو جـان علـی هستی و او جـان تو، آری،

 

والله کـه در جسـم علـی، جان به تو نازد

 

«میثم» به تو نازد که بوَد مدح‌سرایت

 

ای خواجـۀ عالم! همه عالم به فدایت

 

در ولادت حضرت رسول

 

امشب شب مبارک احیـای انبیاست

 

زیــرا شـبِ ولادت آقــای انبیـاست

 

در یک وجـود، جلوه کند عالم وجود؛

 

در یک جمال، صورت زیبای انبیاست

 

عید بزرگ جان جهـان و جهانِ جان،

 

عید خـدا و سیّد و مـولای انبیاست

 

دوران غـربت بشـریت سرآمده

 

یعنی شب ولادت پیغمبر آمده

 

****

 

امشب خدا به اهل زمین، آسمان دهد

 

ملک وجـود را شــرف جـاودان دهد

 

امشب خدا جمال دل‌آرای خویش را،

 

بـا روی دلربـای محمّـد نشـان دهد

 

با پرتـو جمـال منیـر رسـول خویش،

 

تا صبح حشر، نور به چشم جهان دهد

 

جان در طبق نهید که میلاد احمد است

 

اعـلان کنیـد بـر همه: عیدِ محمّد است

 

****

 

امشب خـدات رشـکِ قمـر داد آمنه

 

با حسن خویش بر تو پسـر داد آمنه

 

نُه مـاه انتظـار کشیـدی بـه شوق او

 

تـا نخــل آرزوی تـو بــر داد آمنـه

 

فرزند تو گرامی و نامش محمّد است

 

این مـژده را خـدات خبـر داد آمنه

 

اینک تو را ولادت احمد مبارک است

 

بـر احمـد تو نام محمّد مبارک است

 

****

 

ای آمنـه! محمّدِ تــو، مظهـر خداست

 

رخسـار کبریایــیِ او منظـرِ خـداست

 

همچون کتاب وحی بگیرش به روی دست،

 

سر تا قدم ببـوس که پیغمبر خداست

 

تـا روز حشر بـر همـه پیغمبـری کند،

 

گفتـار وحـی او، سخـن آخـرِ خداست

 

آیینــۀ تمـام‌نمــای خـداست ایـن

 

پس آمده است و پیش‌تر از انبیاست این

 

****

 

ای آمنـه! محمـدت از انبیـا، سـر است

 

این بـر همه پیامبـران هـم پیمبر است

 

قرآن او- که وحی الهی است- شاهد است

 

این از پیمبـران اولـوالعظم، برتــر است

 

قدر و کمال و شأن و جـلال و مقـام او

 

حتی در انبیـای سلف، فـوق بـاور است

 

این طفل نه- که قافله‌سالارِ انبیاست

 

آگاه باش هر نفسش، وحی کبریاست

 

****

 

ای کعبه پیش پای محمد قیام کن

 

دورش طواف آور و کسب مقام کن

 

غار حرا بـه شوق وی آغوش برگشا

 

ماننـد کوه‌هـا به محمّد سـلام کن

 

ای شهر مکه عیـد محمّـد مبارکت

 

از سیّــد پیامبــران احتــرام کـن

 

دوران کفر و ظلم و ضلالت، سر آمده

 

نـامش بلنـد بـاد کـه پیغمبـر آمده

 

****

 

میلاد احمد عید خداونـدِ سرمد است

 

عالم ز مقدمش همه خلدِ مخلد است

 

از ربِّ کعبه در حـرم کعبه حکم شد

 

بت‌ها ادب کنید که میلاد احمد است

 

دوران بردگـی و اســارت تمــام شد

 

ای دختران زنده به گور، این محمّد است

 

بت‌هـا نـدا دهنـد به آوازۀ جلی

 

صلّ علی محمّد و صل علی علی

 

****

 

این یـاور تمــامِ ضعیفـان عـالم است

 

این منجــی همیشــۀ اولاد آدم است

 

این رهنمای گمشدگان تـا قیام حشر؛

 

این شمعِ جمع خلق، رسول مکرم است

 

این روی انبیـای الهـی به جسم پاک

 

این پای تا به سر همه روح مجسم است

 

این طفل نه که صاحب تنزیل بوده است

 

شاگـرد او معلـم جبرییــل بوده است

 

****

 

وقتی خدا به خلقت کونین داشت دست

 

ساقــی انبیــاست ز پیمــانه الــست

 

ایـن بـا خـدای عـزوجل بود هم‌سخن

 

روزی که صبحی و شب روزی نبوده است

 

پیش از رسل رسول خدا بود و بود و بود

 

بعد از رسل رسول خدا هست و هست و هست

 

آدم هنوز آب و گلش بود در عدم

 

او بـود او پیامبــر خالــق قــدم

 

****

 

تـو تـا قیـام حشـر چـراغ هدایتی

 

با هر کلام صـاحب اعجـاز و آیتی

 

تـو تـا ابــد پیامبــران را پیمبری

 

بر فرد فرد صاحب حکـم و ولایتی

 

در بین انبیا و امم این شعار ماست

 

مـا امـت توایــم محمـد عنــایتی

 

«میثم» مدیحه‌خوان تو بوده است و آل تو

 

هر چنـد نیست در خـور قـدر و جلال تو

 

 

 

بهار امامت 4 - غلامرضا سازگار